IMG_3519

Elephas Tiliensis

…o νάνος ελέφαντας της Τήλου.

Aπομονωμένοι για μεγάλο χρονικό διάστημα σε περιορισμένο χώρο, oι ελέφαντες της Τήλου αναγκάστηκαν να συρρικνωθούν, προκειμένου να επιβιώσουν.

Η ομάδα ιδρύθηκε το 2013. Πρώτη της εργασία ήταν η “Περσινή Αρραβωνιαστικιά” της Ζυράννας Ζατέλη. Παρουσιάστηκε την περίοδο 2013/14 & 2014/15 στο Θέατρο του Νεόυ Κόσμου.
Την περίοδο 2014/15 η ομάδα συνεργάζεται με το Θέατρο Τέχνης και παρουσιάζει στο Υπόγειο μια παράσταση εμπνευσμένη από το Αλεξανδρινό Κουαρτέτο του Λόρενς Ντάρρελ “Αλεξάνδρεια -Υπάρχουν αλήθεια και ψεύδος άραγε;-“.
Την περίοδο 2015/16 παρουσίασε μια σκηνική εκδοχή του μυθιστορήματος του Βαγγέλη Ραπτόπουλου “Λούλα” στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.
Στο “Καλοκαίρι project” των bizoux de kant γεννήθηκε η performance “Πώς θα ‘ναι ο λυτρωτής μου;”, βασισμένη στο διήγημα του Χόρχε Λουίς Μπόρχες “Το σπίτι του Αστέριου”. (Ιούνιος 2016)
Την περίοδο 2016/17 παρουσίασε σε συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου μια σκηνική εκδοχή της “Persona” του Ίγκμαρ Μπέργκμαν.
Με τις παραστάσεις έχει ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη (Θεατρικές Συναντήσεις), στα Ιωάννινα (Β’ Θεατρική Άνοιξη), στο Ρέθυμνο (Φεστιβάλ Αντίβαρο), στην Πάτρα και στο Ναύπλιο.
Για την παράσταση “Αλεξάνδρεια” η ομάδα ήταν υποψήφια για το Βραβείο Δραματουργίας στα Βραβεία Κριτικών Θεάτρου & Χορού Κάρολος Κουν 2016.
Την περίοδο 2017/18 η ομάδα θα παρουσιάσει στο Θέατρο του Νέου Κόσμου μια σκηνική εκδοχή του Κρητικού ποιμενικού ειδυλλίου του 16ου αιώνα, “Η βοσκοπούλα” και μια μεταγραφή της “Κυράς της θάλασσας” του Χένρικ Ίψεν. Για την παράσταση αυτή η ομάδα επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Στο Φεστιβάλ Αθηνών 2018 θα παρουσιάσει μια εκδοχή του “Οδυσσέα” του Τζαίημς Τζόυς, με τον τίτλο “Οδυσσέας, ένα ορατόριο – ωδή στην καθημερινότητα”.

Παραστάσεις

  • Η κυρά της θάλασσας
  • Ελεύθερη μεταφορά του έργου του Χένρικ Ίψεν. Μια μαύρη κωμωδία για την προσωπική μας ευθύνη στην ελευθερία μας.

  • Η βοσκοπούλα
  • Το αριστοτεχνικό ποιμενικό ειδύλλιο που γράφτηκε στην Κρήτη του 16ου αιώνα. Ένας βοσκός συναντά στην εξοχή μια πανώρια βοσκοπούλα και λιποθυμά χτυπημένος από την ομορφιά της.

  • Persona
  • Πώς είναι μια ολόκληρη προσωπικότητα; Όπως κι αν είναι, αντέχεται;Το αινιγματικό αριστούργημα του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν μεταφέρεται στο θέατρο από την ομάδα Elephas tiliensis.

  • Πώς θα ‘ναι ο λυτρωτής μου;
  • Με σκηνικό τα Μάρμαρα και τα τσιμέντα, τους δύο πιο σκοτεινούς άξονες της πόλης, γεννήθηκε η performance «Πώς θα ‘ναι ο λυτρωτής μου;». Βασίζεται στο διήγημα του Μπόρχες «Το Σπίτι του Αστερίου».

  • Λούλα
  • Το μυθιστόρημα του Βαγγέλη Ραπτόπουλου. Ο αυτιστικός κόσμος της Λούλας. Η Λούλα ως σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς που πάλεψε να ενηλικιωθεί στις τοξικές δεκαετίες απο το ’90 και μετά.

  • Αλεξάνδρεια
  • Το αριστούργημα του Ντάρρελ “Αλεξανδρινό Κουαρτέτο” συνομιλεί με κείμενα πρωτότυπα της ομάδας, του φιλόσοφου Θεοφάνη Τάση, της Βαλεντίνας Καραμπάγια, του Μαρκήσιου Ντε Σαντ, ποιημάτων του Κωνσταντίνου Καβάφη, του Σαρλ Μπωντλαίρ, του Κόβεντρι Πάτμορ, ιστορικά και πολιτικά ντοκουμέντα.

  • Περσινή Αρραβωνιαστικιά
  • Tο πρώτο διήγημα του πρώτου βιβλίου της πολύ σημαντικής πεζογράφου Ζυράννας Ζατέλη για πρώτη φορά στο θέατρο.

Νέα

Latest Blog Posts

Για την «Κυρά της θάλασσας», μια ελεύθερη μεταφορά του έργου του Χένρικ Ίψεν, που κανει πρεμιέρα στις 20 Απριλίου στην Κεντρική σκηνή του Θέατρο του Νέου Κόσμου μιλάμε με την Μαριλένα Θεοδωράκου στο @theatermag.g

Η Τατιάνα Πίττα μιλά στη Γεωργία Οικονόμου και στο spirto.net με αφορμή την «Κυρά της θάλασσας» που κάνει πρεμιέρα στις 20 Απριλίου στο Θέατρο του Νέου Κόσμου | «Όταν διάβασα την Κυρά της Θάλασσας, συνειρμικά έφτασα στη φράση “…μέχρι να ωριμάσουν οι συνθήκες…”, που συχνά χρησιμοποιούμε άλλες φορές ως λογικό επιχείρημα με αληθινή πίστη κι άλλες φορές σκέτα κι απροκάλυπτα ως πρόσχημα, όταν μεταθέτουμε για αργότερα την οργανωμένη και στοχευμένη απόπειρα αντίστασης απέναντι σε μια ζοφερή πραγματικότητα, πεπεισμένοι για τη δυσαναλογία ότι οι συνθήκες δεν έχουν ωριμάσει αρκετά για να ενισχύσουν ένα τέτοιο μεγάλο βήμα».

Η σκηνοθετική ματιά αποδεικνύει πως ακόμα και για τα πιο σύνθετα νοήματα υπάρχει απλός και κατανοητός τρόπος να τα αφηγηθείς και να τα παραστήσεις στη σκηνή. Η όλη προσέγγιση αποπνέει αυθορμητισμό, εφηβική αθωότητα, ευαισθησία με μια ρομαντική ιστορία που προσπαθεί να αγγίξει την καρδιά του θεατή, να τον παρασύρει μέσα της και να τον ταξιδέψει στις δικές του αναμνήσεις και έρωτες. Και κάπως έτσι καταφέρνουν να διατηρήσουν την αυθεντικότητα του μύθου, κάνοντάς τον σύγχρονο και, γιατί όχι, πανανθρώπινο. | Ο Γιωργος Χριστόπουλος γράφει στο onlytheater.gr.