Elephas Tiliensis

…o νάνος ελέφαντας της Τήλου.

Aπομονωμένοι για μεγάλο χρονικό διάστημα σε περιορισμένο χώρο, oι ελέφαντες της Τήλου αναγκάστηκαν να συρρικνωθούν, προκειμένου να επιβιώσουν.

Η ομάδα ιδρύθηκε το 2013. Πρώτη της εργασία ήταν η “Περσινή Αρραβωνιαστικιά” της Ζυράννας Ζατέλη. Παρουσιάστηκε την περίοδο 2013/14 & 2014/15 στο Θέατρο του Νεόυ Κόσμου.
Την περίοδο 2014/15 η ομάδα συνεργάζεται με το Θέατρο Τέχνης και παρουσιάζει στο Υπόγειο μια παράσταση εμπνευσμένη από το Αλεξανδρινό Κουαρτέτο του Λόρενς Ντάρρελ “Αλεξάνδρεια -Υπάρχουν αλήθεια και ψεύδος άραγε;-“.
Την περίοδο 2015/16 παρουσίασε μια σκηνική εκδοχή του μυθιστορήματος του Βαγγέλη Ραπτόπουλου “Λούλα” στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.
Στο “Καλοκαίρι project” των bizoux de kant γεννήθηκε η performance “Πώς θα ‘ναι ο λυτρωτής μου;”, βασισμένη στο διήγημα του Χόρχε Λουίς Μπόρχες “Το σπίτι του Αστέριου”. (Ιούνιος 2016)
Την περίοδο 2016/17 παρουσίασε σε συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου μια σκηνική εκδοχή της “Persona” του Ίγκμαρ Μπέργκμαν.
Με τις παραστάσεις έχει ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη (Θεατρικές Συναντήσεις), στα Ιωάννινα (Β’ Θεατρική Άνοιξη), στο Ρέθυμνο (Φεστιβάλ Αντίβαρο), στην Πάτρα και στο Ναύπλιο.
Για την παράσταση “Αλεξάνδρεια” η ομάδα ήταν υποψήφια για το Βραβείο Δραματουργίας στα Βραβεία Κριτικών Θεάτρου & Χορού Κάρολος Κουν 2016.
Την περίοδο 2017/18 η ομάδα παρουσίασε στο Θέατρο του Νέου Κόσμου μια σκηνική εκδοχή του Κρητικού ποιμενικού ειδυλλίου του 16ου αιώνα, “Η βοσκοπούλα” και μια μεταγραφή της “Κυράς της θάλασσας” του Χένρικ Ίψεν. Για την παράσταση αυτή η ομάδα επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Στο Φεστιβάλ Αθηνών 2018 παρουσιάζει μια εκδοχή του “Οδυσσέα” του Τζαίημς Τζόυς, με τον τίτλο “Οδυσσέας, ένα ορατόριο – ωδή στην καθημερινότητα”.
Την περίοδο 2018/19 παρουσίασε μια σκηνική εκδοχή του “Φιλοκτήτη” του Σοφοκλή, εστιασμένη στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία, στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων. Η παράσταση ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά. Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.
Το 2020 οι Elephas tiliensis παρουσίασαν στο Bios μια ανθρώπινη εγκατάσταση που δανείστηκε υλικά απ’ το ίδιο το θέατρο, τον κινηματογράφο και τη μουσική, για να εναντιωθεί στον φόβο, με τίτλο «Αγάπησέ με». Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.
Τη θεατρική περίοδο 2020/21 ετοιμάζουν μια θεατρική εκδοχή του μυθιστορήματος του Μισέλ Ουελμπέκ “Σεροτονίνη”. Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

IMG_0002

Δημήτρης Αγαρτζίδης

Γεννήθηκε στους Φιλιάτες Θεσπρωτίας. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Γιώργου Κιμούλη “Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας” και στο “Εργαστήρι Φωνητικής Τέχνης”του Σπύρου Σακκά. Ιδρυτικό μέλος της ομάδας Elephas tiliensis. Σκηνοθέτησε τις παραστάσεις “Περσινή αρραβωνιαστικια” της Ζυράννας Ζατέλη, “Λούλα” του Βαγγέλη Ραπτόπουλου, “Persona” του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, “Η βοσκοπούλα” Ανώνυμου, “Η κυρά της θάλασσας” του Χένρικ Ίψεν, “Αλεξάνδρεια”, βασισμένη στο “Αλεξανδρινό κουαρτέτο” του Λόρενς Ντάρελ, “Οδυσσέας” του Τζαίημς Τζόυς, “Φιλοκτήτης” του Σοφοκλή, “Αγάπησέ με”, βασισμένη στην ταινία του Ζουλάφσκι “Σημασία έχει ν’ αγαπάς”.
Ως σκηνοθέτης έχει συνεργαστεί με το Φεστιβάλ Αθηνών, το Θέατρο Τέχνης, το Θέατρο του Νέου Κόσμου, το Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, το Bios, και ως ηθοποιός έχε δουλέψει στο Εθνικό και στο ελεύθερο θέατρο, με σκηνοθέτες όπως ο Λευτέρης Βογιατζής, η Άντζελα Μπρούσκου, ο Γιάννης Λεοντάρης, ο Σωτήρης Χατζάκης, η Ιώ Βουλγαράκη, η Νάντια Φώσκολου, η Έλλη Παπακωνσταντίνου, ο Αντώνης Καλογρίδης, ο Κοσμάς Φοντούκης, ο Γιώργος Κιμούλης, κ.α. 
Στον κινηματογράφο έπαιξε στην ταινία του Δημήτρη Αθανίτη «Τρεις μέρες ευτυχίας» και στην τηλεόραση στη σειρά «Μίλα μου βρώμικα» της Μυρτώς Κοντοβά. 
Διδάσκει υποκριτική και φωνητική- αναπνευστική αγωγή. 
Συμμετείχε στο videoart του John Akomfrah «The Airport» _Lisson gallery_. 
Για την παράσταση “Αλεξάνδρεια” ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Δραματουργίας στα Βραβεία Κριτικών Θεάτρου και Χορού Κάρολος Κουν 2016.


Δέσποινα Αναστάσογλου

Είναι σκηνοθέτης θεάτρου, ηθοποιός και φιλόλογος. Έχει σπουδάσει Ελληνική Φιλολογία – κατεύθυνση Γλωσσολογίας στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και υποκριτική στο Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας.
Σκηνοθέτησε τις παραστάσεις “Περσινή αρραβωνιαστικια” της Ζυράννας Ζατέλη, “Λούλα” του Βαγγέλη Ραπτόπουλου, “Persona” του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, “Η βοσκοπούλα” Ανώνυμου, “Η κυρά της θάλασσας” του Χένρικ Ίψεν, “Αλεξάνδρεια”, βασισμένη στο “Αλεξανδρινό κουαρτέτο” του Λόρενς Ντάρελ, “Οδυσσέας” του Τζαίημς Τζόυς, “Φιλοκτήτης” του Σοφοκλή.
Ιδρυτικό μέλος της ομάδας θεάτρου Elephas tiliensis.
Έχει εκπαιδευτεί στο Εργαστήρι του Θεάτρου Πόρτα πάνω στο Δράμα στην Εκπαίδευση – drama in education. Εργάζεται με ομάδες ενηλίκων στο πλαίσιο εργαστηρίων υποκριτικής και με ομάδες παιδιών και εφήβων. 
Είναι εκπαιδευόμενη δασκάλα τεχνικής Alexander.
Ως σκηνοθέτης και ηθοποιός έχει συνεργαστεί με το Φεστιβάλ Αθηνών, το Εθνικό θέατρο, το Θέατρο Τέχνης, το Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, το Θέατρο του Νέου Κόσμου, το Bios και το Θέατρο Πορεία. 
Συμμετείχε στο videoart του John Akomfrah «The Airport» _Lisson gallery_.
Για την παράσταση “Αλεξάνδρεια” ήταν υποψήφια για το Βραβείο Δραματουργίας στα Βραβεία Κριτικών Θεάτρου και Χορού Κάρολος Κουν 2016.
Σχεδιάζει παραστάσεις και εργαστήρια για εφήβους που εντάσσονται και λειτουργούν συμπληρωματικά με το αναλυτικό πρόγραμμα της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Είναι καθηγήτρια ελληνικής φιλολογίας.