IMG_7879

Elephas Tiliensis

…o νάνος ελέφαντας της Τήλου.

Aπομονωμένοι για μεγάλο χρονικό διάστημα σε περιορισμένο χώρο, oι ελέφαντες της Τήλου αναγκάστηκαν να συρρικνωθούν, προκειμένου να επιβιώσουν.

Η ομάδα ιδρύθηκε το 2013. Πρώτη της εργασία ήταν η “Περσινή Αρραβωνιαστικιά” της Ζυράννας Ζατέλη. Παρουσιάστηκε την περίοδο 2013/14 & 2014/15 στο Θέατρο του Νεόυ Κόσμου.
Την περίοδο 2014/15 η ομάδα συνεργάζεται με το Θέατρο Τέχνης και παρουσιάζει στο Υπόγειο μια παράσταση εμπνευσμένη από το Αλεξανδρινό Κουαρτέτο του Λόρενς Ντάρρελ “Αλεξάνδρεια -Υπάρχουν αλήθεια και ψεύδος άραγε;-“.
Την περίοδο 2015/16 παρουσίασε μια σκηνική εκδοχή του μυθιστορήματος του Βαγγέλη Ραπτόπουλου “Λούλα” στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.
Στο “Καλοκαίρι project” των bizoux de kant γεννήθηκε η performance “Πώς θα ‘ναι ο λυτρωτής μου;”, βασισμένη στο διήγημα του Χόρχε Λουίς Μπόρχες “Το σπίτι του Αστέριου”. (Ιούνιος 2016)
Την περίοδο 2016/17 παρουσίασε σε συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου μια σκηνική εκδοχή της “Persona” του Ίγκμαρ Μπέργκμαν.
Με τις παραστάσεις έχει ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη (Θεατρικές Συναντήσεις), στα Ιωάννινα (Β’ Θεατρική Άνοιξη), στο Ρέθυμνο (Φεστιβάλ Αντίβαρο), στην Πάτρα και στο Ναύπλιο.
Για την παράσταση “Αλεξάνδρεια” η ομάδα ήταν υποψήφια για το Βραβείο Δραματουργίας στα Βραβεία Κριτικών Θεάτρου & Χορού Κάρολος Κουν 2016.
Την περίοδο 2017/18 η ομάδα παρουσίασε στο Θέατρο του Νέου Κόσμου μια σκηνική εκδοχή του Κρητικού ποιμενικού ειδυλλίου του 16ου αιώνα, “Η βοσκοπούλα” και μια μεταγραφή της “Κυράς της θάλασσας” του Χένρικ Ίψεν. Για την παράσταση αυτή η ομάδα επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Στο Φεστιβάλ Αθηνών 2018 παρουσιάζει μια εκδοχή του “Οδυσσέα” του Τζαίημς Τζόυς, με τον τίτλο “Οδυσσέας, ένα ορατόριο – ωδή στην καθημερινότητα”.
Την περίοδο 2018/19 παρουσίασε μια σκηνική εκδοχή του “Φιλοκτήτη” του Σοφοκλή, εστιασμένη στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία, στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων. Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.
Το 2020 οι Elephas tiliensis παρουσίασαν στο Bios μια ανθρώπινη εγκατάσταση που δανείστηκε υλικά απ’ το ίδιο το θέατρο, τον κινηματογράφο και τη μουσική, για να εναντιωθεί στον φόβο, με τίτλο «Αγάπησέ με». Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.
Στο Κάστρο της Άρτας παρουσίασαν μια μουσική σκηνική εκδοχή του έργου “Ο Απόκοπος” του Μπεργαδή στα πλαίσια του προγράμματος “Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός” 2021.
Τη θεατρική περίοδο 2021/22 και 2022/23 παρουσιάζουν μια θεατρική εκδοχή του μυθιστορήματος του Μισέλ Ουελμπέκ “Σεροτονίνη” και το σπουδαίο έργο του Γιώργου Διαλεγμένου «Η Νύχτα της Κουκουβάγιας». Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.
Το 2023 θα ανεβάσουν το πρώτο θεατρικό έργο του Δημήτρη Αγαρτζίδη”Ζάχαρη”.Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Παραστάσεις

  • ΖΑΧΑΡΗ
  • -Το πρώτο θεατρικό έργο του Δημήτρη Αγαρτζίδη

  • Η Νύχτα της Κουκουβάγιας
  • -Το σπουδαίο έργο του Γιώργου Διαλεγμένου –

  • Σ ε ρ ο τ ο ν ί ν η
  • -Ελεύθερη μεταφορά από το ομώνυμο μυθιστόρημα
 του Μισέλ Ουελμπέκ –

  • Ο Απόκοπος του Μπεργαδή
  • -κείμενο της Κρητικής λογοτεχνίας του 15ου αιώνα / μια μουσική σκηνική εκδοχή –

  • ΑΓΑΠΗΣΕ ΜΕ
  • Μια ανθρώπινη εγκατάσταση που δανείζεται υλικά απ’ το ίδιο το θέατρο, τον κινηματογράφο και τη μουσική, για να εναντιωθεί στον φόβο.

  • Φιλοκτήτης
  • Η ιστορία του Φιλοκτήτη, του πιο μοναχικού ήρωα του Σοφοκλή, του πιο αποτρόπαια αδικημένου, σε μια παράσταση σχεδόν ψυχαναλυτική.

  • Οδυσσέας
  • Ένα ορατόριο, ωδή στην καθημερινότητα, επεισόδια 13 & 18 | Τζαίημς Τζόυς

  • Η κυρά της θάλασσας
  • Ελεύθερη μεταφορά του έργου του Χένρικ Ίψεν. Μια μαύρη κωμωδία για την προσωπική μας ευθύνη στην ελευθερία μας.

  • Η βοσκοπούλα
  • Το αριστοτεχνικό ποιμενικό ειδύλλιο που γράφτηκε στην Κρήτη του 16ου αιώνα. Ένας βοσκός συναντά στην εξοχή μια πανώρια βοσκοπούλα και λιποθυμά χτυπημένος από την ομορφιά της.

  • Persona
  • Πώς είναι μια ολόκληρη προσωπικότητα; Όπως κι αν είναι, αντέχεται;Το αινιγματικό αριστούργημα του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν μεταφέρεται στο θέατρο από την ομάδα Elephas tiliensis.

  • Πώς θα ‘ναι ο λυτρωτής μου;
  • Με σκηνικό τα Μάρμαρα και τα τσιμέντα, τους δύο πιο σκοτεινούς άξονες της πόλης, γεννήθηκε η performance «Πώς θα ‘ναι ο λυτρωτής μου;». Βασίζεται στο διήγημα του Μπόρχες «Το Σπίτι του Αστερίου».

  • Λούλα
  • Το μυθιστόρημα του Βαγγέλη Ραπτόπουλου. Ο αυτιστικός κόσμος της Λούλας. Η Λούλα ως σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς που πάλεψε να ενηλικιωθεί στις τοξικές δεκαετίες απο το ’90 και μετά.

  • Αλεξάνδρεια
  • Το αριστούργημα του Ντάρρελ “Αλεξανδρινό Κουαρτέτο” συνομιλεί με κείμενα πρωτότυπα της ομάδας, του φιλόσοφου Θεοφάνη Τάση, της Βαλεντίνας Καραμπάγια, του Μαρκήσιου Ντε Σαντ, ποιημάτων του Κωνσταντίνου Καβάφη, του Σαρλ Μπωντλαίρ, του Κόβεντρι Πάτμορ, ιστορικά και πολιτικά ντοκουμέντα.

  • Περσινή Αρραβωνιαστικιά
  • Tο πρώτο διήγημα του πρώτου βιβλίου της πολύ σημαντικής πεζογράφου Ζυράννας Ζατέλη για πρώτη φορά στο θέατρο.

Νέα

Latest Blog Posts

Κριτική για τη «Ζάχαρη» του Dimitris Agartzidis από τον Κωνσταντίνο Μπούρα. «Απόδειξη πως όταν οι σύγχρονοι Θεατράνθρωποι θέλουν και στρωθούν στη δουλειά μπορούν να δημιουργήσουν παραστατικά θεάματα (και ακροάματα, στην συγκεκριμένη περίπτωση) διεθνών προδιαγραφών». ΖΑΧΑΡΗ του Δημήτρη Αγαρτζίδη Δευτέρα & Τρίτη στις 21.00 στο Θέατρο Σταθμός . Από τους Elephas tiliensis ???? https://www.viva.gr/tickets/theater/zaxar/ ???? «Εδώ, σε αυτό το άριστα δομημένο έργο, που ξεφεύγει από την συνήθη νεορεαλιστική ηθογραφία, αποκαλύπτονται ανάγλυφες πολλές παθογένειες της νεοελληνικής «παράλληλης» οικογένειας και των παγίων εξωσυζυγικών σχέσεων που παράγουν κρυφούς απογόνους, αλλά όχι και οικονομικούς κληρονόμους… Συνηθισμένα πράγματα, θα μου πείτε. Το θέμα εδώ είναι ότι δραματουργός και σκηνοθέτης τα χειρίζονται αριστοτεχνικά και ΠΡΩΤΟΤΥΠΑ».

Με αφορμή το θεατρικό έργο του Dimitris Agartzidis «Ζάχαρη» που παρουσιάζεται στο Θέατρο Σταθμός κάναμε μια ωραία κουβέντα με τη Χρύσα Πασιαλούδη για το athinorama.gr και μιλήσαμε μεταξύ άλλων και για το Προεδρικό Διάταγμα 85 που εξισώνει τους αποφοίτους καλλιτεχνικών σχολών με αποφοίτους Λυκείου. Είναι κάτι που μοιάζει να αφορά μόνο τους καλλιτέχνες. αλλά αφορά όλους μας. ΖΑΧΑΡΗ του Δημήτρη Αγαρτζίδη Δευτέρα & Τρίτη στις 21.00 στο @theatro_stathmos . Από τους @elephastiliensis ???? https://www.viva.gr/tickets/theater/zaxar/ ???? «Το τρίπτυχο πατρίς – θρησκεία – οικογένεια είναι βαθιά ριζωμένο στη συνείδησή μας και οποιαδήποτε παρέκκλιση θεωρείται προβληματική. Αυτό έχει δημιουργήσει ένα ενοχικό σύνδρομο με αποτέλεσμα να μην μένει χώρος να αναπνεύσει κάποιος που δεν συμβαδίζει με τον μέσο όρο. Έτσι καταλήγουμε σε παραβατικές και κακοποιητικές συμπεριφορές, γιατί δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τι είναι αυτό που μας τρώει μέσα μας».

Εδώ μιλάμε στην εφημερίδα «Η εποχή». ΖΑΧΑΡΗ του Δημήτρη Αγαρτζίδη Δευτέρα & Τρίτη στις 21.00 στο Θέατρο Σταθμός . Από τους Elephas tiliensis ???? https://www.viva.gr/tickets/theater/zaxar/ ???? «Όλοι μπορούμε να θυμηθούμε αυτά τα οικογενειακά τραπέζια στα οποία μπορούμε να νιώσουμε θαλπωρή και μπορούμε να νιώσουμε και απολύτως παρείσακτοι. Επίσης, πόσες φορές δεν αναγκαστήκαμε σε μια τέτοια συνθήκη να προσποιηθούμε ότι είμαστε άλλοι από αυτό που είμαστε για να μπορέσουμε να γίνουμε αποδεκτοί, να προσαρμοστούμε σε αυτό που περιμένουν από μας και στην εικόνα που έχουν φτιάξει για μας. Όλα αυτά γίνονται θέματα που συσσωρεύονται και μετά εκτονώνονται στην ίδια την κοινωνία και δημιουργούν παθογένειες».

Ξεκινάμε σήμερα με πολλή χαρά και ανυπομονησία και εδώ οι υπέροχες Tatiana Pitta και Ελίνα Ρίζου μαζί με τον Δημήτρη Αγαρτζίδη μιλούν για την «Ζάχαρη» Στην Χριστίνα Τσατσαράγκου και στο News 24/7. ΖΑΧΑΡΗ του Δημήτρη Αγαρτζίδη Δευτέρα & Τρίτη στις 21.00 στο Θέατρο Σταθμός. Από τους Elephas tiliensis ???? https://www.viva.gr/tickets/theater/zaxar/ ???? «Η ζάχαρη είναι εθισμός, η ζάχαρη είναι ευχαρίστηση, η ζάχαρη είναι λαιμαργία, η ζάχαρη είναι αμαρτία, η ζάχαρη είναι ενοχή, η ζάχαρη είναι αυτό που επιθυμούμε και το ζητάμε, ή φοβόμαστε να το ζητήσουμε, η ζάχαρη είναι η θαλπωρή, η ζάχαρη είναι ο κίνδυνος, η ζάχαρη είναι η βλάβη, η ζάχαρη είναι η ανάγκη, η ζάχαρη είναι όλα όσα ήρωες του έργου επιθυμούν και όλα όσα κρύβουν». ???? «Προκειμένου να διαφυλάξουμε την οικογένεια, εθελοκωφεύουμε απέναντι σε κάθε έκφραση δυσαρέσκειας των ανθρώπων που την απαρτίζουν. Κι έτσι παρακολουθούμε τραυματισμένες, καταπιεσμένες, ευνουχισμένες προσωπικότητες που δεν μπορούν να σταθούν στα πόδια τους». ???? «Γενικά, σε έναν ζοφερό μηχανισμό το πρόβλημα για το Χάπι Εντ είναι ότι δεν έρχεται ποτέ το τέλος. Ότι τείνουμε να διαιωνίζουμε την κατάσταση. Με αυτή την έννοια, κάθε Εντ είναι χάπι. Στο έργο, θα δουμε…»

Μοιραζόμαστε ένα ημερολόγιο προβών για τη «Ζαχαρη» με την ομάδα του elculture.gr. Αύριο ξεκινάμε. «Η ελληνική οικογένεια αποτελεί ένα μοναδικό είδος για την οποία έχουν γίνει πολλές μελέτες και σε αυτόν τον πρώτο πυρήνα, τον οικογενειακό, εστιάζει και το έργο μέσα από σκληρό χιούμορ και ευαισθησία.»